Hallo,

Meester Stijn en meester Erwin zorgen voor de kapoenen van het derde leerjaar.

We leren vele nieuwe dingen: breuken, cijferen, optellen en aftrekken tot duizend, de kilometer, loodrechten … en we blijven oefenen totdat iedereen de tafels kent
Soms werken we in hoeken of in groepjes.

Tijdens de lessen wereldoriëntatie leren we allerlei dingen over de natuur, over mensen, over vroeger.

En één keer per jaar werken we aan ons project.

Na de middag spelen we leuke dramaspelletjes, maken we leuke tekeningen of kan je ons in heel Erps-Kwerps horen zingen.

En soms zijn we weg, naar het theater, sporten in Rollerland, naar de chocoladefabriek, op leerwandeling naar het bos… En dit jaar gingen we natuurlijk ook op natuurklas!

Ziezo, nu weten jullie al iets meer...

Tot de volgende keer?

Klik hier om naar de weblog van het derde leerjaar te surfen.

Klik de foto van Ribe (18/1/2012)

Ribe brengt een bezoek aan de klas op 26/1/2012

Onderstaande links verwijzen naar sites m.b.t. verkeersongevallen...

Nieuws van 23 juni 2012

Even terugblikken ...Na de vorige therapiedag leek de kans heel groot dat Ribe nog tot eind december in Pulderbos zou moeten blijven. Dat nieuws viel ons meisje toch wel zwaar. Daarom deden we een oproep naar een goede kinesist met neuro-achtergrond hier in de buurt zodat van thuis revalideren misschien een optie zou worden ... en niet veel later viel er al een naam uit de bus (waarvoor dank Barbara ;)) en zo ging de bal aan het rollen. Na een goed gesprek in Pulderbos bleek dat Ribe toch nog wel een heel team nodig heeft om verder te revalideren maar dat het vanaf nu ook wel van thuis zou kunnen mits we de juiste personen zouden vinden om haar verder op te volgen...en Pulderbos wou ons wel helpen om de geschikte personen te vinden. (waarvoor dank Pulderbos ;))

Ondertussen hebben we een hele entourage (neuroloog, orthopedist, kinesist en gon begeleiding voor op school) klaar voor Ribe en dus zal Ribe op 3 september weer aan de start verschijnen in 'de Klimop' !! Ribe telt de dagen al af!! Volgende week nemen we een weekje vakantie en daarna zal Ribe nog tot begin augustus verder revalideren in Pulderbos maar wel 's avonds thuis komen slapen... en dan krijgt Ribe nog 2 weken extra vakantie alvorens aan de 'thuisrevalidatie' te beginnen! Dus ons geluk kan niet op!

En nu maar hopen dat het op school zal meevallen want dan begint de confrontatie met haar beperktheden maar pas echt ... maar die dochter van ons heeft ons al zo vaak verbaasd dat we er maar vanuit gaan dat ook dat hoofdstuk wel weer zal lukken!
Rest ons nog iedereen een super fantastische zomervakantie te wensen!!! Vanaf september kunnen jullie Ribe weer live zien in Erps-Kwerps dus sluiten we hier de blog dan ook af ...

dank voor alle warme reacties ... het heeft voor ons veel betekend!

zonnige groetjes,

Annemie en werner

eerdere nieuwsbrieven:

Nieuws van 25 mei 2012

Vandaag was de tweede therapiedag... toch weer een beetje spannend. Wij zien Ribe nog altijd vooruit gaan en zijn al zo blij met waar ze nu staat dat we stiekem al begonnen te hopen dat Ribe na de grote vakantie weer haar plekje thuis zou kunnen innemen en weer samen met de rest een nieuwe start kon nemen op school, uiteraard nog wel met de nodige revalidatie van huis uit.
Ook in Pulderbos zijn ze zeer tevreden met de weg die Ribe al heeft afgelegd maar hebben ze ons meteen toch ook al voorbereid dat het eindpunt van die weg nog niet meteen in zicht is!

De ergotherapeut ziet zeker progressie in de handcoördinatie en de trillingen zijn zeker al verminderd. Hij wil Ribe dan ook de kans geven om weer rechtshandig te worden, maar dat vraagt veel tijd en beloven kunnen ze niets.Maar het is nu of nooit. Ribe schrijft momenteel leesbaar linkshandig maar daarmee is het dan ook gezegd. Het vraagt nog steeds veel energie omdat ook de linkse kant wel neurologisch geraakt is. Ze kan er wel haar plan mee trekken maar om het tempo van een 'gewone' klas te volgen? Dat is natuurlijk nog heel wat anders dan functioneren binnen een toch wel erg beschermd klasmilieu.Het plan is alleszins om rechts zoveel mogelijk te blijven stimuleren om die hand ook zo goed mogelijk te krijgen en dan zal Ribe wel een weg vinden van welke dingen makkelijker links en welke gemakkelijker rechts gaan.

Ook de kinesisten waren positief over de 'stapevolutie' maar ook hier een 'maar'. Voor ons was het heel moeilijk om uit te maken of Ribe nu nog mankt als gevolg van de beenbreuken dan wel doordat ze ook hier neurologisch geraakt is.Vast staat in ieder geval dat het kniegewricht heel vast blijft zitten, iets wat zeker op te volgen is. En blijkt toch wel dat ook hier het neurologische parten speelt! Uit de vele oefeningen die Ribe doet blijkt dat het voor haar heel moeilijk is om haar romp te stabiliseren, wat een beetje gepaard gaat met evenwicht vinden vanuit verschillende posities. Eigenlijk heel haar motoriek loopt stroef door een 'aansturingsprobleem' in haar hersenen.Het wordt steeds duidelijker dat dit het gebied is waar Ribe echt gekwetst is! Ze heeft nu eigenlijk al bereikt dat het heel grove motorische weer 'macheert' maar nu begint de training voor de afwerking, de 'fine tuning' zoals zij het zeggen... en die is het moeilijkst en heeft ook weer het meest tijd nodig. Gewoon vloeiend stappen zal nog een hele opgave worden maar is zeker wel een streefdoel. Ook alle combinaties van bewegingen zijn super moeilijk voor Ribe. Zo trainen ze b.v. op evenwicht houden en ondertussen met een bal botsen om al die coördinaties weer te bevorderen en hopelijk weer ooit tot automatisme geprogrammeerd te krijgen.

Het blijkt ook niet evident om zulke training met een kinesist van huis uit te doen omdat er niet zoveel kinesisten rondlopen met specialisatie neurologie en kinderen... moest je er een goeie kennen in de regio mag je 't zeker laten weten. Dus we zullen nog een hele tijd op Pulderbos aangewezen blijven. Ze laten toch wel uitschijnen dat we het jaar daar zullen afsluiten.
We hebben wel beslist om Ribe tijdens de zomermaanden dagrevalidatie te laten doen zodat ze toch een beetje het vakantiegevoel kan beleven. Het wordt veel op en af gerij ... misschien niet goed voor het milieu en onze portemonnee maar Ribe krijgt nu toch voorrang ;) en hoera hoera we krijgen ook een weekje vakantie!

De school loopt uiteraard ook daar niet door tijdens de zomermaanden maar Ribe zal wel alle dagen van 9.00 tot 16.00 u of zelfs 17.00 u daar moeten zijn ... dat zijn dan weer spijtige interne maatregelen i.v.m. verzekeringstoestanden. We moeten al blij zijn dat de dagrevalidatie is toegestaan. In september zal het dan wel weer moeilijk zijn maar daartegenover hebben dan hopelijk toch twee fijne maanden gestaan.

Op school lukt alles vrij goed en het ziet er nog steeds naar uit dat Ribe gewoon mee over zal kunnen gaan. Wat de consequenties van het verzwakte visueel ruimtelijk inzicht voor haar schoolcarrière zullen zijn is heel moeilijk te voorspellen. Alleszins wordt ook hier wekelijks aandacht aan besteed... en ook hier weer zal de tijd raad brengen.
'Tijd' blijft het sleutelwoord en geduld! want we zouden haar zo graag toch weer voor goed bij ons hebben!

slaapwel,

Annemie en werner

terug

Nieuws van 14 mei 2012

Ribe doet het goed! Elke dag nog probeert ze haar grenzen te verleggen. Ze kan nog niet zolang stappen maar is al 'gefrustreerd' omdat ze nog niet alleen de trap op en af kan... zo is het natuurlijk moeilijk om mama te verrassen op moederdag ;)

Ze wil steeds meer en meer en des te beter ze wordt, duiken er ook nieuwe obstakels op... Alles moet opnieuw geleerd worden. Staan nog zeker op het verlanglijstje: weer rechts schrijven (want links blijft toch ook wel veel inspanning vragen), zwemmen, fietsen ( maar hiervoor moeten weer zijwieltjes aan de fiets en zal haar trots even opzijgezet moeten worden) ... en zo verlegt een mens steeds zijn grenzen! Wonderbaarlijk! Maar vergeten van waar we komen dat zullen we nooit doen en ook de vele nieuwe kinderen en mensen die we leren kennen hebben, helpen er ons elke dag aan herinneren ... wij zijn bij de gelukkigen, alleen al omdat we het beseffen!

En dat geluk gaan we dit weekend vieren met ons gezinnetje ... een lekker lang weekend Nederland om eens lekker uit te waaien!
Vrijdag 25 mei is er een nieuwe therapiedag en horen jullie meer van ons!

groetjes,

Annemie en werner

terug

Nieuws van 27 april 2012

dag lieve mensen,

Ribe is vandaag op uitstap geweest naar de chocoladefabriek met haar 'klimop' klas ... ze straalt telkens na bezoekjes aan de 'thuisschool'. We zijn dan ook heel dankbaar dat de school dit allemaal wil doen. Op die manier is ze toch een lang weekend thuis want maandag en dinsdag wordt ze in Pulderbos verwacht. Zij interpreteren 'de dag van de arbeid' iets te letterlijk;) Maar met de volgende lange weekends (pinkstermaandag en Hemelvaart met brugdag!) mag ze wel meedoen.

Ribe blijft nog elke week beteren! Thuis stapt ze al alleen rond en dat geeft haar (en ons)uiteraard een goed gevoel! De kinesisten zullen nu met gewichten op haar been werken om de 'kniespieren' weer te verlengen. Ribe wou er thuis ook al gewichten opleggen omdat ze denkt dat het dan sneller zal genezen. We hebben het toch maar afgeraden ;) maar het is wel die spirit die haar zo ver brengt !

Haar tv debuut heeft ze gemist omdat de cameraploeg te laat was gekomen. Ze hebben nochtans heel traag moeten eten zei Ribe;) Het meisje Amber dat te zien was in de reportage zit in Ribes leefgroep... ik denk wel dat Lander voor hen een voorbeeld is waar ze naar opkijken en terecht!

De laatste weken gaat onze aandacht vooral naar het stapproces maar ook Ribes handcoördinatie zit in de lift. De trillingen verminderen en af en toe kan Ribe haar glas al rechts vasthouden om te drinken. Links schrijven lukt nu al vrij goed en wie weet mag ze binnenkort ook weer rechts proberen!? De twee handen samen coördineren is dan weer nog heel moeilijk b.v. in handen klappen, iets opvangen ... knuffelen lukt gelukkig wel goed!

dikke knuffel,

Annemie en werner

terug

Nieuws van 13 april 2012

De paasvakantie ligt alweer bijna achter ons en Ribe ligt weer lekker in haar eigen bed te slapen ... een heerlijk gevoel! Maar ook in Pulderbos hebben ze wel geprobeerd om de 'vakantieweken' zo aangenaam mogelijk in te vullen voor de kinderen ...

Naast plezier maken, heeft ze ook weer hard geoefend en met resultaat!!! Ribe kan al enkele meters alleen stappen!! Het vraagt veel inspanning en het is een heuse evenwichtsoefening maar ze doet het! Alweer, letterlijk deze keer, een stap voorwaarts! Het is wel nog heel vermoeiend want ze gaat zelfs tussendoor weer in haar rolstoel en dat doet ze echt alleen als het niet anders kan :)

Woensdag 26 april is er een reportage over revalideren in Pulderbos op 'koppen XL' n.a.l.v. de actie van Lander die enkele jaren geleden een hersenbloeding kreeg en daardoor verlamd werd ,maar na lang revalideren zal hij binnenkort de '10 miles van Antwerpen' lopen. Lander zat in dezelfde leefgroep dan Ribe, nl 'kinderen met niet aangeboren hersenafwijkingen'. Er zal in Ribes leefgroep gefilmd worden en wie weet komt Ribe wel even in beeld... dus misschien een tip voor al wie nieuwsgierig is naar de revalidatie in Pulderbos.

groetjes,

Annemie en werner

terug

Nieuws van 2 april 2012

Ribe weer 'afgeleverd' deze morgen. In de vakanties valt het haar wel zwaar ... weten dat kalle 2 weken thuis is, maakt het moeilijk om te vertrekken. En Ribe zo triest zien, doet ons ook wel pijn. Zolang zij happy is, zijn wij dat ook!

De eerste 'steunweek' zit erop! Wij waren eigenlijk wel onder de indruk van de eerste stappogingen. Ribe kan en mag al regelmatig met een looprek stappen en steunt hierbij ook echt op haar linkse been. Uiteraard mankt ze nog maar voor ons viel dat wel mee na zoveel inactieve maanden! Stiekem hoopten we al dat het stappen misschien wel sneller zou gaan dan eerst gedacht werd. De kiné's hebben ons hier vandaag toch wel even terug in de realiteit gekatapulteerd want het kniegewricht zit echt nog heel vast en zij zien toch ook wel een beetje de gevreesde bibber in de romp. Nu van de bibber merken wij zelf tot hiertoe niets als ze stapt dus hopen we dat het toch maar een lichte vorm zal zijn... dat zal de tijd ook wel weer uitwijzen. Alleszins oefenen, oefenen, oefenen is de boodschap!

Gelukkig is Ribe een doorzetter! Als het aan haar lag , gooide ze haar rolstoel al overboord en sjoeterde ze overal met haar looprek of op haar knieën naar toe.
We zullen nu maar proberen om kalle een fijne paasvakantie te bezorgen want voor hem is het ook allemaal best wel zwaar!

vrolijk Pasen!

groetjes,

annemie en werner

terug

Nieuws van 23 maart 2012

Joepiedepoepie het been is voldoende genezen om te beginnen steunen! Een belangrijke nieuwe fase in de revalidatie ... nu zijn we vertrokken om terug te leren stappen. Ribe heeft er alleszins veel zin in!!

We hebben Ribe ondertussen ook verteld dat de revalidatie nog lang zal duren ... eerlijk duurt het langst :) maar ze had dat precies ook ergens al aangevoeld of misschien al hints gekregen van de therapeuten? Alleszins ze neemt het vrij goed op ... enkel bij de dipdays ligt het gevoelig.

We hebben vandaag allemaal weer een nieuwe boost gekregen en nu maar duimen voor Ribe dat het stapproces een beetje zal meevallen!

groetjes,

Annemie en Werner

terug

Nieuws van 9 maart 2012

Vandaag hadden we onze eerste therapiedag in Pulderbos ... d.w.z. dat we feedback hebben gekregen van alle therapeuten, dokters en juf. Ribe krijgt gewoon les op niveau derde leerjaar en dat lukt vrij goed. De kennis die ze had is er nog en ze lijkt ook wel de nieuwe dingen op te pikken. Uiteraard heeft ze heel veel lesuren gemist en ook nu nog krijgt ze veel minder les dan op een 'gewone' school. De juf probeert een selectie te maken van het allernoodzakelijkste om toch na verloop van tijd terug te kunnen aansluiten bij haar klasgroep. Testen wijzen wel uit dat ze verbaal nog heel goed scoort maar momenteel heel veel moeite heeft met alle visueel ruimtelijke opdrachten. In hoeverre dat dit haar nog zal belemmeren op school en daarbuiten valt nog niet te zeggen! Het zal zeker een extra werkpunt worden!

De ergo oefent vooral op de fijne motoriek en leert haar omgaan met de 'tremor' (trillingen in arm/hand). De rechtse kant is toch wel fel geraakt maar ook links heeft ze een lichte vorm van trillingen. Op het eerste zicht zal je dit niet merken aan Ribe omdat ze toch al heel wat trucjes beheerst om de trillingen wat tegen te gaan b.v. door hand zoveel mogelijk steun te geven. Dit is wel een hardnekkig probleem. Er zijn wel wat hulpmiddelen voor maar er wordt eigenlijk naar gestreefd om de handen toch weer goed te leren gebruiken zonder extra hulpmiddelen. Maar dit zal lang oefenen zijn! Momenteel probeert Ribe links te schrijven en dat begint nu wel redelijk te lukken. Dit willen ze haar ook niet ontnemen omdat het voor haar anders te frustrerend is. Er wordt wel zoveel mogelijk rechts gestimuleerd maar het is twijfelachtig of ze nog ooit rechts zal schrijven.

De kine zit te wachten op groen licht van de traumatoloog om te mogen beginnen met kracht -en steunoefeningen. Hopelijk krijgen we 24 maart goed nieuws. Er worden ondertussen wel voorbereidende oefeningen gedaan maar dat is uiteraard niet hetzelfde. Ook het stapproces zal nog een lange weg worden. Enerzijds omdat alle spieren kwijt zijn, anderzijds omdat de knie heel vast blijkt te zitten door zolang in dezelfde positie te hebben gezeten. Ze oefenen nochtans al een hele tijd het kniegewricht maar dat gaat heel langzaam , mede omdat dit wel pijnlijk is voor Ribe. En daarbij komt nog de onzekerheid over de neurologische beschadiging voor het stappen.
Het zou kunnen dat er ook een 'bibber' zit ter hoogte van de romp maar dat zal moeten blijken op termijn. Ondertussen kan Ribe wel op haar rechtse been springen steunend op baren ... dat was wel weer een opkikker voor ons meisje!

De logopedist heeft haar therapie voorlopig stopgezet omdat het praten eigenlijk wel vlot gaat. Ribe praat vaak nog wel trager en soms ook kinderlijker maar dit hebben de meeste comapatiënten en zou normaal wel verdwijnen. Blijft dit toch aanhouden, zal de logo wel terug therapie voorzien.

Woensdag is er een NMR-scan genomen en daarop is toch wel een gunstige evolutie te zien... maar ook hier blijft opvolging nodig.
De neurologen en neurochirurg hebben nu uiteindelijk toch beslist om geen 'plaatje' terug te plaatsen in haar hoofd. De risico's blijken momenteel groter dan de voordelen. De kans is erg klein dat Ribe op die plaats gekwetst zal worden en er zullen spieren en pezen over groeien die ook voor een 'degelijke' bescherming zullen zorgen. Er liggen ook zoveel zenuwen en spieren in de buurt dat er toch wel risico is om iets te raken ... en dat kunnen we uiteraard wel missen... dus niet verschieten als je Ribe over haar bolleke aait ;)
Wat voor ons misschien wel het moeilijkste was is het besef dat Ribe nog niet voor het eerst terug thuis zal zijn. We hadden stiekem wel gedroomd van een zorgeloze zomer in Erps-Kwerps maar die kans is eigenlijk nihil. Het is zelfs heel realistisch dat Ribe nog niet op 1 september terug kan starten in Erps- Kwerps ... maar dat kunnen we Ribe nu nog niet vertellen. De moed zou helemaal in haar schoenen zakken ...
dag voor dag! We hadden zo gehoopt om de lange weg te mogen gaan dus ...


groetjes,

Annemie en Werner

terug

Nieuws van 27 februari 2012

Het is alweer een tijdje geleden dat we wat nieuws over Ribe de wereld instuurden... maar geen nieuws goed nieuws zeker!? Het leven in Pulderbos gaat zijn gangetje. Overdag heeft ribe wel voldoende afleiding door de therapie ën en klas en 's avonds proberen wij voor wat verstrooiing te zorgen. Maar elke avond opnieuw is er dat kleine hartje als we moeten vertrekken... dat went maar niet! Ze zou uiteraard veel liever thuis zijn! Gelukkig maar !

We moeten zelf nog wachten tot 9 maart om een eerste bespreking te hebben met alle therapeuten (psycho, logo, kine, ergo) . Therapiedag noemen ze dat in Pulderbos.... We vangen zo nu en dan wel iets op in de wandelgangen maar resultaten van de eerste testen hebben wij nog niet gekregen ... Wat we wel al weten is dat revalidatie een proces van lange adem is. Sinds Ribe in Pulderbos is, merken we niet meer zoveel vooruitgang met haar handen. Het kon ook allemaal niet aan zo'n sneltempo blijven evolueren hè. We wachten ook nog steeds op een nieuwe afspraak voor een NMR-scan en het al dan niet terugplaatsen van een plaatje in haar hoofd. Dus nog veel vraagtekens ...

Momenteel is Ribe thuis omdat ze ziek is ... maar ze zou nog liever naar Pulderbos gaan dan ziek thuis te zijn zegt ze. Dus ofwel valt Pulderbos toch wel redelijk mee ofwel voelt ze zich echt miserabel ;)

groetjes,

Annemie en Werner

terug

Nieuws van 14 februari 2012

De fixateurs zijn verwijderd en alles is vlot verlopen! Ribe was weer mega super flink! Het been is wel nog heel broos en Ribe zal er nog zeker 6 weken niet op mogen steunen of kracht op mogen uitoefenen.

Moesten haar handen en armen niet geraakt zijn zou ze met krukken mogen leren stappen maar dat zal voor Ribe nu niet mogelijk zijn ... dus de rolstoel zal nog een hele tijd onze bondgenoot blijven en Pulderbos allicht nog lang onze favoriete bestemming ;)

groetjes,

Annemie en Werner

terug

Nieuws van 8 februari 2012

Het been lijkt nu toch goed te herstellen ... Ribe mag dinsdag 'binnenkomen' in Gasthuisberg en dan zullen ze onder narcose proberen om de fixateurs te verwijderen.

Het blijft onder enig voorbehoud omdat ze nog niet helemaal zeker zijn dat het been ook sterk genoeg zal zijn zonder de pinnen ... het zal dus spannend worden: wordt ze wakker met of zonder fixateurs?

Vandaag zijn we met Ribe ook even langsgeweest op intensieve ... die konden hun ogen niet geloven en waren super blij! Dan nog even dag gaan zeggen op de kinderafdeling en ook daar werden we warm onthaald!

Onze waardering voor de verpleegkundigen stijgt alleen maar! 's Avonds was het dan weer tijd om ons boeltje in te pakken en naar Pulderbos te rijden. Het wordt er niet makkelijker op naarmate we meer samen zijn ... 'Morgen nog één nacht slapen en het is weer weekend' in die termen proberen wij de week te overbruggen ;)

groetjes,

Annemie en Werner

terug

Nieuws van 3 februari 2012

De eerste week Pulderbos zit erop! Het was een week van verkennen en aftasten en vooral ook wennen aan een heleboel nieuwe mensen en een totaal nieuwe omgeving. De 'dappere trend' van de eerste dag is zich blijven verder zetten ... ons Ribe is echt super moedig! Natuurlijk heeft ze wel eens dipjes en heimwee maar ze kan zich gelukkig altijd snel herpakken.
Er zijn al verschillende therapeuten de revue gepasseerd om Ribe te screenen zodat er zo snel mogelijk met een volwaardig revalidatieprogramma gestart kan worden. Voor ons is het een beetje wachten op de eerste bevindingen.

De eerste klaservaringen waren positief. Ribe geniet er toch wel van om weer tussen andere kinderen en mensen te kunnen zijn.

Woensdag worden er opnieuw foto's van het been gemaakt en dan maar weer hopen dat de fixateurs er bijna af mogen. Alleszins krijgen we een mooie troostprijs: Ribe mag dinsdagavond al mee naar huis zodat we zeker op tijd in Gasthuisberg kunnen zijn... toch weer een nachtje minder in Pulderbos ;)

Tot woensdag, want dan ben ik er weer met meer ...

Annemie en Werner

terug

Nieuws van 30 januari 2012

De eerste dag Pulderbos ... een wirwar van emoties! Een gebroken hart omdat we Ribe moesten 'achterlaten' maar ook enorme dankbaarheid omdat we Ribe zo goed hebben terug gekregen en zeker ook heel veel empathie voor andere ouders en kinderen die veel minder geluk hebben gehad ... je voelt nu zo goed aan hoe Ribe ook had kunnen zijn na zo'n ongeval en je zou het die andere mensen ook zo graag gunnen.

Ribe was wel heel overdonderd. Er zitten in haar leefgroep enkele kinderen met een zware handicap waar ze eigenlijk een beetje bang van is ... gelukkig zijn er ook enkele 'bijna leeftijdsgenootjes' die wel goed kunnen praten en spelen.

Pulderbos zal veel meer worden dan revalideren. Ribe zal er leren omgaan met mensen met beperkingen en uiteraard ook met haar eigen beperkingen , maar deze zal ze ook wel leren relativeren. Ze zal er zeker een 'rijker' persoontje van worden... en wij ook!

We zijn een hele dag bij haar mogen blijven en dat helpt wel om te wennen... Ribe is 's avonds dan ook rustig en dapper gaan slapen ... en dat ga ik ook proberen te doen!

slaapwel ;)

Annemie en Werner

terug

Nieuws van 27 januari 2012

Het is ons gelukt!!!
Ons Ribe ligt in haar eigen bed te slapen
... wauw wat een heerlijk gevoel!

De scan is niet kunnen doorgaan omdat de fixateurs op sommige plaatsen toch magnetisch bleken te zijn, dus was er ook geen narcose nodig en zijn we al in de namiddag kunnen vertrekken met erehaag van verpleging, kiné's, poetsploeg,...Ons Ribe voelde zich een echte prinses!

We hebben dan ook van de gelegenheid gebruik gemaakt om nog even 'de klasvriendjes' te verrassen... en dat was super leuk! Ribe heeft er enorm van genoten!

Thuis hebben we uiteraard nog Kerstmis gevierd ;)

De scan zal zeker later nog gebeuren en nu zijn ze toch van plan om in de nabije toekomst een 'titanium plaatje' (of ?) in haar hoofd te plaatsen ter vervanging van het stuk schedel dat weggenomen is. Haar eigen botluik zou niet meer lukken. Aanvankelijk waren ze het niet van plan omdat ze ook niet verwacht hadden dat Ribe nog een 'actief' leven zou kunnen leiden ... maar de kaarten liggen nu gelukkig anders en dan is het toch wel belangrijk dat we niet voortdurend bang moeten zijn dat Ribe zou vallen.

Maandag begint er weer een nieuwe fase: revalidatie in Pulderbos! maar dat is maandag pas ... nu eerst genieten van een heerlijk weekend!

groetjes,

Annemie en Werner

terug

Nieuws van 26 januari 2012

Vandaag werd een nieuwe foto van het been genomen maar jammer genoeg is het nog steeds niet goed genoeg hersteld. Pas over 2 weken wordt een nieuwe foto genomen, dus de fixateurs blijven zeker tot dan zitten!

Morgen willen ze nog een NMR-scan van Ribes hoofd nemen (als het lukt met de fixateurs)om alles nog eens goed te kunnen 'bestuderen'... dit zou onder narcose gebeuren.

Verder zijn we nu heel erg aan't hopen dat morgen de isolatie opgeheven wordt want dan mogen we Ribe een weekend mee naar huis nemen zodat ze even kan bijtanken om maandag naar Pulderbos te gaan.

Dan moeten we wel snel nog de kerstboom 'opduiken' want Ribe wil zo graag nog wat van de kerstsfeer genieten en dat willen we haar toch ook echt wel gunnen ... dat is' t minste wat we voor haar kunnen doen hè ;)

Vrolijk kersfeest!

Annemie en Werner

terug

Nieuws van 25 januari 2012

Normaal werd vandaag een nieuwe foto van het been gemaakt maar wegens een 'intern planningsfoutje' is dit niet kunnen doorgaan, het zal voor morgen zijn. De traumatoloog heeft vandaag nog enkele 'vergeten' draadjes weggehaald van wondjes aan het been.

Het lijkt nu misschien dat alles daar misloopt ... maar dat is niet zo hoor :) Ons meisje doet het elke dag nog wat beter en dat is wat telt hè!

Mentaal is Ribe eigenlijk al goed. De revalidatie in Pulderbos zal vooral gericht zijn op haar handcoördinatie en fijne motoriek en uiteraard ook op het opnieuw leren stappen.

Als de isolatie snel opgeheven wordt, zou het kunnen dat Ribe maandag al naar Pulderbos gaat... nog even afwachten dus! Ribe is er al wel fel mee bezig ... we zijn wel blij dat ze alles nu goed beseft zodat we haar angsten wat kunnen wegnemen en haar wat kunnen voorbereiden.

Het zijn spannende dagen voor ons allemaal maar Ribe heeft al veel zelf bereikt en de revalidatie is nog niet eens begonnen hè! Dat is toch wel hoopgevend!

groetjes,

Annemie en Werner

terug

Nieuws van 21 januari 2012

Joepidepoepie! Ribe is verlost van haar sonde en is nu dus helemaal buisjesvrij! Dat verdiende een feestje! Verpleger Marc kwam meteen met chips en sprite om het te vieren...

Ook de cliniclowns zijn op bezoek geweest terwijl wij naar Pulderbos waren. Het heeft Ribe zoveel deugd gedaan ... ze waren al enkele keren aan haar deur komen zwaaien en nu waren ze echt binnengekomen "de echte cliniclowns"!

Ons bezoekje aan Pulderbos is eigenlijk wel meegevallen. De mensen waren heel vriendelijk en de werking bevalt ons wel. De eerste weken zal Ribe vooral getest worden zodat er een grondig stappenplan kan opgesteld worden . Ribe zal in een leefgroep verblijven van een 8-tal kinderen ( van gemengde leeftijden van lagere school t.e.m. middelbaar) met niet aangeboren hersenaandoeningen .

Overdag zal Ribe er naar school gaan en therapieën volgen en voor de maaltijden zal ze telkens naar de leefgroep gaan. Vanaf 18.00 à 18.30 u mag er bezoek komen en de ouders mogen blijven om de kinderen mee te wassen en 'onder te stoppen'. Woensdagnamiddag mag ze de hele tijd bij ons zijn (maar we moeten wel op het domein blijven) en zodra het kan mag Ribe in het weekend naar huis komen van vrijdagavond tot maandagochtend! We hopen stiekem dat dit al snel mag. De prof van Gasthuisberg sluit zelfs niet uit dat ze al eens een weekendje naar huis mag voor ze naar Pulderbos gaat... De fixateurs blijken nu geen bezwaar meer te zijn om naar Pulderbos te gaan maar nu is het vooral wachten tot Ribe uit isolatie mag en dan zou het misschien toch weer vrij snel kunnen gaan.

Ik moet toegeven dat we allemaal wel een klein hartje hebben om haar te laten gaan ... je kind 'achterlaten' in een compleet onbekende omgeving met compleet onbekende mensen voelt heel raar aan!

En Ribe is de laatste dagen enorm emotioneel bij het afsheid ... dat zal daar zeker niet beteren de eerste dagen. Maar we proberen blij en dankbaar te blijven. We hebben zo gehoopt dat we deze lange weg mochten gaan en beseffen maar al te goed dat dit een 'mirakel' is ... maar we zijn ook maar mensen hè.

lieve groeten,

Annemie en Werner

terug

Nieuws van 19 januari 2012

Het zag er allemaal veelbelovend uit deze voormiddag. Ribe moest nuchter blijven omdat er echt wel kans was dat de fixateurs eraf mochten. Maar je hoort me al komen... om 14.00 u kregen we dan toch nieuws dat de ingreep niet zou doorgaan en dat de fixateurs waarschijnlijk nog 2 weken langer moeten blijven zitten; de genezing verloopt nu toch trager t.o.v. de voorbije weken ... een opdoffer van formaat voor Ribe!

Maar dapper dat ze is, heeft ze er zich toch vrij snel overgezet en is ze weer flink beginnen eten en nu had ze natuurlijk grote honger ;) ... dus ze heeft nog maar eens bewezen dat ze het kan. Hopelijk mag de sonde er nu echt bijna uit zodat ze weer iets heeft om zich aan op te trekken.

Ook heel het isolatie-gedoe begint door te wegen. Normaal moest ze in isolatie blijven tot er een beter uitstrijkje kon genomen worden van haar beenwondes aan de fixateurs, maar de dokters proberen nu toch ook wat meer 'druk' te zetten bij 'ziekenhuishygiëne' want ook zij vinden het nu wel wat overdreven en voelen aan dat Ribe echt nood heeft aan wat 'lucht'!

Ook Pulderbos schuift zo wat op maar wij gaan morgen wel nog op verkenning.

groetjes,

Annemie en Werner

terug

Nieuws van 18 januari 2012

Vandaag werd de foto van het been genomen maar we kregen nog geen uitslag ... dat zal voor morgen zijn. Ribe hoopt zo dat het ijzerwerk eraf mag, en wij hopen natuurlijk mee! Dan zullen er nog eens nieuwe uitstrijkjes genomen worden dieper in de wondes om ook daar te kunnen uitsluiten dat die ziekenhuisbacterie nog aanwezig is en dan hopelijk kan die isolatie opgeheven worden... want Ribe krijgt het wat benauwd op haar kamer ; "ik voel me opgesloten"!

Ribe is nu heel fel bezig met het ongeval. Ze stelt veel vragen en herinnert zich ook hier en daar nog flarden van op intensieve. Van haar 'uitspattingen' weet ze niets meer en ze is er eigenlijk wel gegeneerd over!

... zelfs haar prachtige persoontje lijken we terug te krijgen!! Ook vandaag 'goed' gegeten ... dus ook hier misschien goede vooruitzichten :)

Annemie en Werner

terug

Nieuws van 17 januari 2012

Ribe heeft vanmiddag een'goeie' schep pasta gegeten en vanavond een hele boterham (met korsten!) met een half chocoladeventje ... wat ben ik blij dat we de Sintsnoeperijtjes toch bewaard hebben!

En ze is nu toch echt wel gemotiveerd om het buisje uit haar neus weg te krijgen... dus hopelijk morgen meer van dat! Het besef en haar emoties verbeteren enorm goed nu! kalle is zo blij dat Ribe weer kan wenen met echte tranen! Ribe hoopt dat de dokters nu eindelijk de isolatie willen opheffen zodat ze eens met de rolstoel van de kamer mag en naar de cafetaria kan gaan... het zou inderdaad wel eens super fijn zijn!

Morgen wordt een nieuwe foto van het been genomen en zullen we (normaal) horen wanneer de fixateurs eraf mogen. Vrijdag gaan we op kennismakingsgesprek naar Pulderbos en krijgen we ook een rondleiding. Toch wel spannend! Ribe vroeg of ze mee mocht gaan kijken ... maar ze zal het met de foto's moeten doen voorlopig.

Annemie en Werner

terug

Nieuws van 15 januari 2012

Een moeilijke start vandaag, maar uiteindelijk toch wel weer een goede dag! Vanmorgen was Ribe nog eens erg ongedurig en heeft ze alles uit de kast gehaald om toch maar te kunnen bellen... ik had goed voet bij stuk gehouden maar als ik nog maar pas de deur uit was heeft ze toch ook nog bij een verpleegster geprobeerd en haar zin gekregen. Dus vanaf nu is er een belverbod afgesproken met de verpleegsters! Het is nu nog meer van belang om heel consequent te zijn anders loopt het mis!

Ribe had ook wat last van hoofdpijn en heeft gebraakt.
In de namiddag was ze weer veel beter en ook heel flink en lief. We mogen al eens bij in het bed en ze vraagt zelfs al eens om te knuffelen ... dat doet super veel deugd!

De emoties verbeteren ... er zijn zelfs al terug tranen als ze weent en af en toe kan ze ook echt genieten. Het besef neemt elke dag een beetje toe. Vandaag smeekte Ribe "mama alstublieft zeg dat dit allemaal een droom is, alstublieft!" En als ik dan zei dat ik dat niet kon zeggen, vroeg ze "wil je het dan alstublieft eens één keertje zeggen?"
Ik kan je verzekeren, dan breekt je hart en komen de tranen. IK heb Ribe alles nog eens uitgelegd en heb het gevoel dat het stilaan doordringt ...

"Ik wil naar huis" zei ze en ik moest dan nog vertellen dat ze na het ziekenhuis nog naar Pulderbos moet gaan en dat het daar veel beter zal zijn voor haar. Maar verdorie ik zou ze zo graag meepakken naar huis!

En toch weten we dat dit allemaal goede tekens zijn ... maar het maakt het niet minder pijnlijk!

groetjes,

Annemie en Werner

terug

Nieuws van 13 januari 2012

We mogen weer terugblikken op een 'straffe' week. De taal is enorm verbeterd op een week tijd... we zijn het alweer bijna vergeten dat ze de eerste wakkere dagen enkel kon knikken of met ja/nee kon antwoorden.Op kerstavond zou ik nog in het zwembad springen als ze mama kon zeggen ;) En nu moet ik al opletten wat ik zeg want voor alles is er alweer een antwoord klaar. Als ze vraagt of de tv op mag en wij zeggen neen dan antwoordt onze 'profeet' met "ah dat is omgekeerde taal ... dus mag het" en als ze het dan toch nog niet gedaan krijgt , vraagt ze het wel aan iemand anders. Dus het begint van boven toch wel weer goed te 'macheren'.

Ribe wordt ook fysiek echt wel sterker en ook de fijne motoriek verbetert ... hoewel de rechtse hand en arm toch wel echt heel veel moeite moeten doen om gericht te bewegen. Schrijven lukt echt nog niet maar op de knopjes van een gsm duwen dan weer wel!? De grootste evolutie deze week is toch wel het zicht! Hier waren wij (en de dokters) toch wel echt heel bang voor maar sinds gisteren kijkt ze zelfs tv! Of het zicht helemaal tip top is, weten we niet maar het is alleszins goed genoeg om goed mee te kunnen leven.

Het eetproces heeft tijd nodig maar het lukt ons (nu) wel om er heel rustig in te blijven ... wat vandaag niet lukt misschien morgen wel. Ribe levert ook geen strijd meer met het 'sonde- buisje' dus mogen haar handen nu ook in de nacht weer los en kan ze toch wel veel comfortabeler liggen ... dus fijner voor haar en voor ons !

Uit isolatie weggeraken is wel niet gemakkelijk! Elke dag vinden ze nog wel iets bij dat moet onderzocht worden.Nu ja, alle stalen zijn tot hiertoe negatief dus Ribe zal die (blijkbaar toch wel erg) gevaarlijke ziekenhuisbacterie allicht wel overwonnen hebben maar we moeten wachten op groen licht van 'de ziekenhuishygiëne'.
Eergisteren zagen we een reportage van 'Jambers' over een man die ook in coma lag na een verkeersongeval maar hij heeft wel veel minder geluk gehad. Ribe is nu al veel beter dan hij na 20 jaar!

Het is weer iets om ons aan op te trekken! De proffen hebben het ons ook nog gezegd dat ze echt niet wisten of Ribe wel uit coma zou geraken... dan krijg je toch wel kippenvel! en moet je wel héél dankbaar zijn!

groetjes,

Annemie en Werner

terug

Nieuws van 13 januari 2012

We mogen weer terugblikken op een 'straffe' week. De taal is enorm verbeterd op een week tijd... we zijn het alweer bijna vergeten dat ze de eerste wakkere dagen enkel kon knikken of met ja/nee kon antwoorden.Op kerstavond zou ik nog in het zwembad springen als ze mama kon zeggen ;) En nu moet ik al opletten wat ik zeg want voor alles is er alweer een antwoord klaar. Als ze vraagt of de tv op mag en wij zeggen neen dan antwoordt onze 'profeet' met "ah dat is omgekeerde taal ... dus mag het" en als ze het dan toch nog niet gedaan krijgt , vraagt ze het wel aan iemand anders. Dus het begint van boven toch wel weer goed te 'macheren'.

Ribe wordt ook fysiek echt wel sterker en ook de fijne motoriek verbetert ... hoewel de rechtse hand en arm toch wel echt heel veel moeite moeten doen om gericht te bewegen. Schrijven lukt echt nog niet maar op de knopjes van een gsm duwen dan weer wel!? De grootste evolutie deze week is toch wel het zicht! Hier waren wij (en de dokters) toch wel echt heel bang voor maar sinds gisteren kijkt ze zelfs tv! Of het zicht helemaal tip top is, weten we niet maar het is alleszins goed genoeg om goed mee te kunnen leven.

Het eetproces heeft tijd nodig maar het lukt ons (nu) wel om er heel rustig in te blijven ... wat vandaag niet lukt misschien morgen wel. Ribe levert ook geen strijd meer met het 'sonde- buisje' dus mogen haar handen nu ook in de nacht weer los en kan ze toch wel veel comfortabeler liggen ... dus fijner voor haar en voor ons !

Uit isolatie weggeraken is wel niet gemakkelijk! Elke dag vinden ze nog wel iets bij dat moet onderzocht worden.Nu ja, alle stalen zijn tot hiertoe negatief dus Ribe zal die (blijkbaar toch wel erg) gevaarlijke ziekenhuisbacterie allicht wel overwonnen hebben maar we moeten wachten op groen licht van 'de ziekenhuishygiëne'.
Eergisteren zagen we een reportage van 'Jambers' over een man die ook in coma lag na een verkeersongeval maar hij heeft wel veel minder geluk gehad. Ribe is nu al veel beter dan hij na 20 jaar!

Het is weer iets om ons aan op te trekken! De proffen hebben het ons ook nog gezegd dat ze echt niet wisten of Ribe wel uit coma zou geraken... dan krijg je toch wel kippenvel! en moet je wel héél dankbaar zijn!

groetjes,

Annemie en Werner

terug

Nieuws van 11 januari 2012

Weer een bijzondere dag! Ribe heeft 's middags zelfstandig 3 frieten gegeten en een beetje cola gedronken en 's avonds zelfs een heel potje chocomousse gegeten ... qua motoriek en coördinatie een hele prestatie en inspanning!

Ribe zweeft echt nog een beetje tussen droom en werkelijkheid. Stilaan lijkt ze uit te zoeken wat haar overkomen is. Ze heeft al enkele keren verteld dat ze een nachtmerrie heeft gehad en de ene keer droomde ze dat ze in het ziekenhuis was met een buisje, de andere keer over een gebroken been en vandaag had ze gedroomd dat ze aan' t slapen was en niet meer wakker kon worden. Dat doet toch wel raar.

Hopelijk vallen haar puzzelstukjes binnenkort bij elkaar en kan ze een beetje vatten wat er echt gebeurt... maar tegelijk zijn we er ook een beetje bang van.

Ribe lijkt ook weer wat meer geborgenheid te zoeken; we mogen haar al eens knuffelen en ze komt al eens op onze arm liggen. ZALIG!!! En nu ze zich al wat beter kan uitdrukken, horen we gelukkig ook minder 'potver...' en andere dingen!

Het was echt een dag om te koesteren!

groetjes,

Annemie en Werner

terug

Nieuws van 10 januari 2012

Vandaag hebben we een goed gesprek(je) gehad met de prof van neurochirurgie. Hij heeft ons toch wel wat hoop gegeven ... en ondertussen weten we wel dat ze dat niet zomaar doen ;)

Hij had Ribe enkele dagen niet gezien en was toch wel blij verrast met haar vorderingen. Hij vindt ook echt dat haar gedrag nog geen reden tot paniek is ... dit kan echt nog wel goed verbeteren maar beloven kan hij het uiteraard niet. Maar vandaag hadden we zelf ook echt een goed gevoel (in tegenstelling tot gisteren).

Ribe was eigenlijk heel rustig en lief en soms ook grappig. Als de prof vroeg om haar handen omhoog te doen zei ze 'nee, want dan ga je kietelen ...' zo kennen we haar al beter. Het doet snakken naar meer van dat!

Ribe moet wel nog in isolatie blijven. Door heel de heisa rond de ziekenhuisbacterieën wordt er nu toch nog een extra 'wisser' genomen en dus moeten we weer enkele dagen wachten op de 'kweek'. Maar alle respect hiervoor. We zouden echt niet willen dat andere patiënten in gevaar komen door Ribe!

Vandaag ook met smaak een béétje puree met ketchup en mayonaise gegeten ...mij zou je er geen plezier mee kunnen doen maar voor ribe was het toch een bijzonder gerechtje waarvan ze goed wist dat dat thuis normaal niet op de menukaart komt!

Alles zou wel eens in een stroomversnelling kunnen geraken. De fixateurs mogen misschien volgende week van haar been en als we het goed begrepen hebben zal Ribe dan zo snel als mogelijk naar Pulderbos gaan... en dan kunnen we beginnen schrijven aan een nieuw verhaal met hopelijk een happy end!

groetjes,

Annemie en Werner

terug

Nieuws van 9 januari 2012

Vandaag is de oogarts op bezoek geweest en wat wij stiekem toch gehoopt hadden, blijkt te kloppen. Het zicht is weer aan' t verbeteren. Ribe kan echt wel dingen lezen en begint ons ook aan te kijken en volgt soms al met haar ogen... dus dat is toch wel weer hoopgevend! Aan de ogen zelf zou er niets zijn maar het zou echt gaan om de 'hersenaansturing', dus hopelijk gewoon een kwestie van tijd.

Weer een grote overwinning maar ook alweer een volgende obstakel. Sinds Ribe terug wat mondiger wordt, merken we toch wel dat ze soms nogal 'onbeleefde' praat heeft en dat ze veel ongeremder is dan vroeger b.v. moeilijk kunnen stoppen op verzoek, heel ongeduldig ... dus echt wel niet Ribe zoals ze was! Zulke 'ongeremdheid' komt vaak voor bij hersentrauma's en is soms van voorbijgaande aard, maar ook niet altijd.

Dus nu weer maar hopen dat ze het niet te extreem krijgt. En zo wil een mens steeds maar meer en meer maar we zullen ook moeten leren aanvaarden dat er beperkingen zullen blijven.

Vandaag is ook de ziekenhuiskapper langs geweest en heeft Ribe een mooi kort 'coupeke' geknipt ... het staat haar eigenlijk nog wel goed.

Het eten blijft moeilijk verlopen . Ribe krijgt nog steeds veel sondevoeding omdat ze die voeding echt nog wel nodig heeft om terug op krachten te komen en ik denk dat het eten pas zal verbeteren als ze weer echt honger krijgt.

Als alle 'kweken' morgen negatief zijn, mag ze verhuizen van ' isolatie' naar een 'gewone' kamer ...we houden jullie op de hoogte!

Annemie en Werner

terug

Nieuws van 6 januari 2012

Het 'eten' zag er gisteren zo veelbelovend uit maar is even stilgevallen. Vandaag wou Ribe bijna niets eten , enkel weer een potje 'petit gervais' (we worden betaald per vermelding ;))

Haar 'koppigheid' heeft haar al ver gebracht maar werkt nu toch wat tegen ... maar toegegeven het kan ook gewoon liggen aan het idee dat ze fruitpapjes en groentepapjes moet eten; dat past toch niet bij zo'n grote meid?! en dan zeker niet de ziekenhuisversie! Dus morgen zullen we wat beginnen te kokkerellen in de hoop dat ze voor onze lekkernijen wel bezwijkt. Nu leren eten zonder echt honger te hebben (omwille van sondevoeding) is ook niet evident.

Ze gaan nu proberen om de sondevoeding ook meer in 'eetblokken' te geven zodat er wel een hongergevoel gecreëerd wordt ... en dan weer maar hopen dat haar maag dit al aankan.

Geduld blijft het sleutelwoord!

Annemie en Werner

terug

Nieuws van 5 januari 2012

Vandaag nog eens tranen van geluk! Ribe heeft een potje 'petit gervais' gegeten ... helemaal op en eigenlijk heel vlot gegaan! Voor mogenvroeg staat er al een chocoladepuddinkje klaar en morgenmiddag mag ze puree eten ... en als dat allemaal goed blijft lukken zal ze binnenkort mogen water drinken. Nog even geduld en we zijn van de vervelende sonde af!

Vandaag hadden we Ribe een kaartje getoond en ze las ineens wat erop stond! ... dus dat ze soms ziet is zeker en dat ze nog kan lezen ook! Feit blijft wel dat haar zicht er niet altijd is en dat z nog steeds niet volgt ... maar hopelijk meer duidelijkheid daarrond maandag na de onderzoeken van de oogarts!

Er werd gisteren nog een nieuwe scan van Ribes hoofd gemaakt en die vertoonde op het eerste zicht niets onrustwekkends. E zit nog steeds wat vocht achteraan haar hoofd maar zolang dat niet echt toeneemt is er geen reden tot paniek, maar het is wel iets dat de neurochirurgen goed willen opvolgen.

Tot slot ook nog goed nieuws over het been ... de genezing loopt nu blijkbaar wel volgens plan!

Het was een spannende dag maar eigenlijk wel een hele 'goeie'!
... zo mogen er nog veel komen!

grts,
Annemie en Werner

terug

Nieuws van 3 januari 2012

vandaag de kine bezig gezien. Ribe kan al héél even alleen zitten in zetel ... maar het vraagt heel veel energie.

Ze heeft ook vandaag nog eens bewezen dat ze soms wel degelijk ziet . Maandag zal een oogspecialist verdere onderzoeken doen.

Er werden ook nog eens allerlei stalen genomen om te zien hoe de infectiewaarden evolueren ... binnen enkele dagen weten we hier meer over en als ze allemaal negatief zijn, mag ribe misschien naar een andere afdeling waar nog beter gerevalideerd kan worden.Alleszins zal Ribe in Gasthuisberg blijven tot de fixateurs van haar been mogen, dus allicht nog zeker een maand ... en dan zal er beslist worden of Ribe naar het revalidatiecentrum in Pulderbos moet of eventueel thuisbegeleiding aankan, of een combinatie. Maar zover zijn we nog niet.

grts,

Annemie en Werner

terug

Nieuws van 2 januari 2012

We kabbelen stilletjes verder ...

Vandaag nog eens een een hele lange dut gedaan ... het was ook echt eens nodig!
De 'drinkspecialist' is nog niet tot actie kunnen overgaan omdat er nog overleg met de artsen moest gebeuren...

Op een dag komt het nu ook niet meer aan hè ;)

groetjes,

Annemie en Werner

terug

Nieuws van 1 januari 2012

Vandaag een serieuze klop van de hamer gehad (en niet als gevolg van oudjaar:). Niet dat ons meisje het niet goed doet hoor maar ze heeft het zwaar! Ze levert een zwaar gevecht met het buisje van de sondevoeding in haar neus. Ze heeft het er al een paar keer uitgetrokken en wringt zich (ondanks vastgebonden handen)in alle mogelijke posities om eraan te prutsen... dus bij ribe op bezoek gaan is tegenwoordig heel vermoeiend , het is meer bewaken dan bezoeken eigenlijk.

We wachten op de kinesist (of was het een logopedist?) die Ribe gaat begeleiden om weer te leren drinken en eten ... we denken dat die morgen uit verlof terug komt. Het is blijkbaar wel heel belangrijk dat dit heel goed aangebracht wordt om verslikken te vermijden, want dat is natuurlijk gevaarlijk! Als dat moest lukken, zal er heel wat frustratie verdwijnen en is ze bevrijd van al haar buisjes ... gisteren werd de laatste katheter ook verwijderd, dus toch weer een belangrijke infectiemogelijkheid minder. Maar ook daar ligt er alweer gevaar op de loer: enkele ingangen rond de fixateurs etteren een beetje ...maar voorlopig nog geen koorts!

De klop waarover ik het had kwam echter vooral voort uit een gesprek met een 'assistent neuro' die weer maar eens duidelijk gemaakt heeft dat we er nog lang niet zijn en dat we ook niet weten of ze zo goed zal blijven evolueren... alsof we dat nog niet wisten!

Dus het nieuwe jaar is een beetje wrang gestart maar desalniettemin wensen we jullie allemaal heel oprecht een heel gelukkig 2012 ... en wij hopen stiekem dat we vlug mogen klinken op 2013!

Annemie en Werner

terug

Nieuws van 30 december

We kregen al een prachtig kerstcadeau van ons Ribe maar het 'nieuwjaarscadeau' moet niet onderdoen!

Ribe heeft gelachen vandaag ... wat een zalig gevoel!
Ons meisje kan nog lachen... fantastisch toch ! Het begon met het favoriete papa- Ribe spelletje 'figuurtjes tekenen op de buik en raden wat het is. Nu die twee hebben zo'n heel gamma aan figuren die ons Ribe blijkbaar nog knats van buiten kent ... maar de kriebelige sneeuw heeft het gedaan en was het begin van 10 intieme zorgeloze lacherige minuutjes.

Onze batterij is weer opgeladen maar die van ons Ribe was al van in de late namiddag leeg ... maar toch niet willen slapen hè! Blijven vechten ! Dat Ribe veel wilskracht had dat wisten we al wel langer maar dat ze zo tot het uiterste gaat om weer terug bij ons te kunnen zijn, dat maakt ons toch wel heel dankbaar en gelukkig!

blije groetjes :)

Annemie en Werner

terug

Nieuws van 29 december

Na bijna 4 weken mocht Ribe verhuizen van intensieve naar de kinderafdeling! Het klinkt misschien raar maar het is even wennen ... niet dat we al het getuut van de machines missen maar toch wel een beetje de (bijna) constante nabijheid van schitterende verpleegkundigen. Maar ook nu staat er alweer een heel team voor Ribe klaar. De ergotherapeut en kinesist zijn al verkennende 'oefeningen' komen doen en zullen Ribe nu dagelijks begeleiden. Wij mogen nu ook zoveel bij Ribe als we willen en kunnen. We zouden zelfs bij Ribe mogen blijven slapen maar we hebben van ons hart een steen gemaakt en gezegd dat dit niet haalbaar is.

Enerzijds willen we het Ribe niet gewoon maken omdat het binnenkort (of 'binnenlang'?) in het revalidatiecentrum niet zal kunnen en anderzijds moeten we gewoon toegeven dat we dit nu niet afkunnen ...

we hopen dan maar dat Ribe meer baat heeft bij een 'beetje uitgeruste mama en papa' dan bij een 'zombie mama en papa' die constant bij haar zijn.

slaapwel:)

Annemie en Werner

terug

Nieuws van 28 december

We krijgen veel wildenthousiaste reacties over Ribes vorderingen ... en ook wij zijn echt wel enthousiast maar het blijft toch een beetje dubbel. Ribe in het ziekenhuisbed is echt nog lang niet onze Ribe van voor het ongeluk. Het lijkt soms een beetje een 'robot-ribe' die wel nog veel weet en herinnert maar het warme contact dat we hadden met Ribe is er nog niet en het is nu net dat wat we zo beginnen te missen; haar knuffels, geflodder, haar houden van... We snakken ook naar de dag dat ze ons echt bewust mist of achter ons vraagt ook al zal dat pijnlijk zijn ... het zou weer meer 'ons Ribe' zijn!

Anderzijds weten we dat dit op dit moment nog wat teveel gevraagd is. Het is gek. In het begin is er maar één doel 'Ribe moet blijven leven' maar naarmate ze vordert hoop je zo erg dat ze weer dat vrolijke, onbezorgde meisje van vroeger wordt.

Nu dat levensbedreigende hebben we toch al overwonnen want Ribe mag waarschijnlijk morgen van 'intensieve'! Ze heeft ook al eens een eerste slokje water gedronken en kan al wat beter rechtop zitten.
Het zicht blijft heel moeilijk en baart ons toch wel zorgen. Ze kan nog niet focussen of volgen maar heeft gelukkig al wel getoond dat ze af en toe iets ziet. Het blijft onzeker of ook dit gunstig zal evolueren, want het zicht bevindt zich blijkbaar wel in één van de gekwetste zones. We hopen zo erg voor Ribe dat ze ook hier nog groeimarge heeft maar we wisten dat er vroeg of laat obstakels zouden komen. Het kan niet altijd winst zijn, maar gelukkig wel vaak!

groetjes,

Annemie en Werner

terug

Nieuws van 27 december

Vandaag was een beetje een verlengde van gisteren ... we stellen Ribe heel veel vragen en ontdekken zo steeds meer en meer wat ze nog weet... en dat is echt wel veel. Haar geheugen (kort en lang) werkt nog goed! Ze weet nog in welk leerjaar ze zit, wie de juffen en meesters zijn en zelfs hoe het zoontje van meester Stijn heet! Ook alle vriendjes en vriendinnetjes mogen gerust zijn; Ribe kent ze nog allemaal en wordt emotioneel als er over gesproken wordt! Zelf iets vertellen of vragen lukt nog niet.

Vandaag mocht Ribe voor de allereerste keer proberen om in een 'zetel' te zitten ... dat was een hele inspanning maar lukte toch heel even! Het buisje voor de sondevoeding had Ribe er eergisteren uitgetrokken ( is ook wel vervelend in je neus) maar is er vandaag toch weer ingestoken omdat ze nog niet kan drinken /eten... zuigen met een rietje lukt, maar het doorslikken nog niet.
Dat vraagt nog teveel coördinatie . Maar ook hier geldt 'oefening baart kunst'.

Vandaag zagen we ook voor het eerst het litteken op haar hoofd (achterkant) . Dat was toch even schrikken ... een rits van helemaal bovenaan tot aan haar nek... Wat een geluk dat we die operatie niet gezien hebben maar we zijn ervan overtuigd dat dat levensreddend is geweest! ... Binnenkort zal er niets meer van te zien zijn en zo zullen we hopelijk steeds meer het ongeluk achter ons kunnen laten!

Annemie en Werner

terug

kerstupdate!

Nieuws van 26 december

Ook vandaag weer mooie vorderingen! Ribe kan a.d.h.v. vraagjes onze hele familie opnoemen en probeert ook echt dingen te vragen ... al is dat niet altijd duidelijk te verstaan.
Ze weet nog dat mama juf is en papa postbode en noem maar op! Het is echt ongelofelijk ...Ribe haar geheugen blijkt nog te werken. Zelfs het korte termijn geheugen lijkt het goed te doen. Ze weet nog de naam van de verpleegster en kan zeggen dat ze de knuffel van Kalle heeft gekregen. Het maakt ons ontzettend blij! Voor Ribe begint echter de hele miserie pas. Ze beseft goed dat ze in het ziekenhuis is en dat ze nog heel veel beperkingen heeft ... dat zorgt voor het nodige verdriet en zeker ook opstandigheid! Het doet pijn om haar (bijna letterlijk) te zien vechten maar we beseffen heel goed dat dit 'gezonde' pijn is !
Ribe toont zeker haar wilskracht en dat is maar goed ook want die zal ze nog heel hard nodig hebben!
Vandaag was een koortsvrije dag ... hopelijk blijven de beesten nu wat weg ;)
groetjes,
annemie en werner




Nieuws van 25 december

Ribe vroeg vandaag voor het eerst zelf iets ... toen we haar vertelden dat mama en papa er waren vroeg Ribe 'KALLE?' ... kan Kerstmis nog mooier zijn?
Kalle is dan ook 's avonds nog mee op bezoek mogen komen . Ribe werd er erg emotioneel van. We hebben er eigenlijk nooit bij stilgestaan hoe graag die twee mekaar zien ... echt prachtig om te zien!
En Kalle die is nu zo opgelucht dat Ribe hem nog kent ... want die onzekerheid was voor hem toch wel erg zwaar.

De koorts is nog niet helemaal verdwenen maar het lijkt wel de goede kant op te gaan.

we hopen dat jullie ook zo'n 'warme kerst' hebben gehad,

annemie en werner

ps ik moet van kalle er nog bijzetten dat ribe hem wou knuffelen ;)



Nieuws van 24 december
Veel mensen hadden stiekem gehoopt dat we een prachtig kerstcadeau zouden krijgen en het is gelukt! Ribe was gisteren 2 keer heel goed wakker tijdens de bezoekuren en beantwoordde vragen met ja en nee!!!
Ze probeerde ook woorden na te zeggen en de eerste lettergrepen lukken al vrij goed! En nu we toch aan't stoefen zijn ... ze kan zelfs woorden uit haar favoriete 'junior eurosong liedjes' aanvullen !
Dus de kerst waar we zo bang van waren, wordt allicht de mooiste ooit!
Ribe blijft wel vechten tegen de koorts ... de koorts is meestal niet meer hoog maar piekt toch af en toe nog. Dus daar proberen we te vertrouwen op de medicatie.
We denken dat Ribe nu ook echt beseft dat ze in het ziekenhuis is, want telkens we dat vertellen wordt ze emotioneel, uiteraard ook omdat we er dan steeds bij moeten vertellen dat we nog niet zo vaak bij haar mogen blijven. Momenteel zien we ook dat haar rechterhandje toch wel echt minder kracht heeft dan het linkse en ook haar hoofd naar rechts draaien is heel moeilijk. Ze heeft ook veel last van haar mondje, maar wat wil je daar heeft lang een buis ingezeten en dat geeft toch wel wat kwetsuren. Ribe voelt ook vaak aan haar hoofd ... uit pijn? jeuk aan het genezende litteken? of misschien wel omdat ze voelt dat op verschillende plaatsen haar haren zijn afgeschoren ... en ik kan me voorstellen dat dat voor onze fiere meid niet leuk is! Ik heb het haar al wat proberen uit te leggen ...
Ook focussen met de ogen blijft heel moeilijk. Af en toe kan ze een visuele opdracht uitvoeren maar vaak geeft ze ook nog aan dat het niet lukt!
Dus nog veel om aan te werken maar alleszins ook al fantastisch veel dat lukt! Verdorie wat zien we ons Ribe graag!

groetjes,
annemie en werner

Nieuws van 23 december
Vandaag was het nog eens een echte slaapdag ... kan ook moeilijk anders met zo'n hoge koorts. Vanmiddag dus toch maar weer gestart met antibiotica en die lijkt nu toch al aan te slaan.
En nu maar hopen dat ze de 'beesten' weer goed overwint en stilaan wat sterker mag worden.
we wensen jullie allemaal fijne kerstdagen !
grts,
annemie en werner

terug

Nieuws van 22-12-2011

Weer een dag van extreme emoties. Vanmiddag is gebeurd waar we al zolang op zaten te wachten! Ribe heeft gereageerd op enkele vraagjes. De verpleegster vroeg of mama en papa mochten komen en Ribe schudde ja met haar hoofd ... en wij vielen bijna om van verbazing! Daarna vroeg de verpleegster ook nog om eens te hoesten en ook dat lukte, en ze probeerde zelfs op commando haar beertje an te raken...

en dan was haar kaarsje uit en is ze snel weer in't slaap gevallen ... en zo hadden mama en papa even de kans om de vreugdetranen de vrije loop te laten. Gelukkig was er een verpleegster getuige van het mirakel of geen mens zou het geloven!

Bij het avondbezoek stonden we weer terug met onze voeten op de grond want dan was Ribe echt een 'vodje', echt helemaal het andere uiterste van 's middags ... ze heeft terug hoge koorts (39.8) en nu is het weer tot morgen wachten tot er resultaten binnen zijn van de stalen om te weten waar de koorts vandaan komt.

Ondertussen krijgt ze een koortswerend middel maar voorlopig geeft dat geen spectaculaire verbetering. ze hebben haar ook weer een beetje in't slaap gedaan om rustiger te worden. Het zal een lange nacht worden... maar zo is het leven op 'de intensieve' : een heen-en weergeslinger tussen hoop en wanhoop ... maar ook nu proberen we ons natuurlijk op te trekken aan het mirakel van vanmiddag!

Hopelijk verdwijnt de koorts weer snel zodat ze verder kan vechten!


groetjes,

Annemie en Werner

terug

Nieuws van 21-12-2011

Vandaag hebben we een gesprek gehad met de neurochirurg. We hebben weer vanalles bijgeleerd. Ribe bevindt zich nu eigenlijk in een vegetatieve coma (de humolezers onder ons hebben misschien deze week het artikel van dokter Laureys gelezen) d.w.z. ze lijkt soms wakker maar is niet bewust . Ze kan echt nog niet reageren op haar omgeving en nog geen teken van herkenning geven. En juist dit zal nu de volgende cruciale stap zijn! Volgens de prof heeft ze nu nog een periode van 3 maanden om deze klik te maken en als het hierbinnen niet lukt zullen de kansen enorm verminderen...maar ook nog niet helemaal verdwijnen
Het blijft onvoorspelbaar ook voor de dokters of Ribe het zal kunnen ... we moeten het alleszins nu nog hopen.

Op de scan zien ze 2 à 3 kleine 'vlekjes' op de hersenen waarop zuurstoftekort te zien is, naar ons aanvoelen valt dit wel mee. Het grotere probleem zit bij de hersenstam, die heeft onder enorm hoge druk gestaan in het begin en op een scan kunnen ze eigenlijk moeilijk zien wat hier de effectieve beschadiging is.
Lichamelijk maakt Ribe in ieder geval wel vordering momenteel. Ze beweegt vrij goed en vandaag voor het eerst ook wat gerichter met haar hand b.v. in oogje wrijven, een buisje proberen weg te doen...

het geeft ons toch ergens wat hoop ook al zegt het weinig naar dat bewustzijn toe.

Ribe ademt ook terug helemaal zelfstandig ... alweer een vervelende buis minder! Dus eigenlijk mogen we nu wel zeggen dat het directe levensgevaar geweken is maar of er een kwalitatief leven voor in de plaats komt kunnen we spijtig genoeg nog niet zeggen.

Nu blijft het weer heel erg hopen op het moment dat ze één of andere reactie kan geven op een opdracht, al is het maar op commando met haar ogen knipperen ... en dan zijn we weer op de goede weg.

... en vooral ook niet te vlug opgeven. We blijven kei hard meevechten, dat is nu wel het allerminste dat we voor ons meisje kunnen doen!

groetjes,

Annemie en Werner

terug

Nieuws van 20-12-2011

Alweer een beetje meer beweging. Er werd een nieuwe scan genomen maar daarover hebben we nog geen nieuws. Waarschijnlijk mag Ribe heel binnenkort van de beademing.

In de urine is nu ook één of ander besmettelijk beest gevonden waardoor de isolatie nog verstrengd is ... nu staan we met schort,monddoek en handschoenen naast haar bed. We voelden ons al een beetje verpleegkundigen maar nu lijken we meer op chirurgen ;)

tot morgen,

annemie en werner

Nieuws van 19-12-2011

We zijn net terug van Ribe. De operatie is vlot verlopen en Ribe deed ook alweer veel moeite om wakker te worden. Sinds gisteren merken we toch wel dat ze iets beter reageert ... en er lijkt zelfs wat emotie op haar gezicht te komen. Nu zullen onze emoties op de proef gesteld worden ... maar hier dromen we al zo lang van!
toch alweer een stapje in de goede richting!

groetjes,
annemie en werner

terug

Nieuws van 17-12-2011

Ook vandaag slapen, slapen, slapen ... de 'schone slaapster' krijgt serieuze concurrentie ;)

grts,
annemie en werner

Nieuws van 16-12-2011

Het was een vrij rustige dag vandaag. Ribe heeft veel geslapen. Wakker worden blijkt toch wel een hele karwei voor onze meid ... het blijft dus wachten op echt contact.

Maandag zullen ze weer aan het onderbeen moeten opereren want dat zit niet meer in de juiste positie ... dus nog maar eens in slaap en dan weer vechten om wakker te worden.

Wat zouden we ons Ribe graag wat leed willen afnemen !

lieve groet,

annemie en werner

terug

Nieuws van 15-12-2011

Het was weer een dag vol verrassingen vandaag. Normaal zou er maandag een nieuwe scan van Ribes hoofd genomen worden maar de prof zag geen reden meer om nog te wachten omdat de drukken in haar hoofd al enkele dagen goed waren. Dus vanmiddag werd een scan genomen en daarop was te zien dat de zwellingen al goed afgenomen zijn en momenteel zijn er geen andere complicaties te zien, uiteraard nog wel kwetsuren.

A.d.h.v. de scan werd dan beslist om de drukmeter en drainage uit haar hoofd te halen ... dat is ondertussen ook gebeurd, dus haar hoofdje is al bevrijd van de buisjes ... zo is er ook minder risico voor infectie!

Voor de scan werd Ribe weer wat dieper in slaap gedaan en dat vertraagt nu natuurlijk weer het wakker worden. We worden nog echte 'geduld-experts'!

Prognose naar de toekomst toe kunnen ze ons niet geven ... step by step!
we gaan alleszins weer 'gerust' de nacht in!

slaapwel

Annemie en Werner

terug

Nieuws van 14 - 12 - 2011

Hallo allemaal,

Weinig nieuws vandaag... Ribe is nog steeds 'wakker wordende' omdat de slaapmedicatie nog niet helemaal is uitgewerkt en ze zal zeker ook nog 'afwezig' blijven door de pijnmedicatie ... geduld hebben is nu de boodschap!

Ze beweegt zoals gisteren en doet al meer haar ogen open ... maar met een blik op oneindig (wat nu nog normaal is)

De berg is nog hoog maar we blijven klimmen ...

grts,
werner en annemie

terug

Nieuws van 13 - 12 - 2011

Toch wel groot nieuws!

Ribe haar medicatie is nu op korte tijd zo fel afgebouwd dat ze op weg is om wakker te worden ... en ze mag dus ook wakker worden van de dokters!

Vanmiddag bewoog ze lichtjes met haar arm en hand, vanavond hebben ze haar al moeten vastbinden omdat ze te veel zou willen bewegen en haar buisjes zo zou kunnen lostrekken. De eerste waarneembare reacties zijn goed.Ze beweegt zowel links als rechts. Ze heeft een trekreactie in haar hand, we voelen haar dus knijpen . Ze hoest ... is voor ons wel wat akelig maar uiteraard goed . Ze beweegt ook al haar goede been. .. en ze doet moeite om te kijken/ heel kort hoor! het zal nu superspannend zijn welke dingen ze wel of niet zal kunnen maar we zijn uiteraard heel blij met deze nieuwe stap!

We houden jullie op de hoogte!

groetjes,
annemie en werner

terug

Nieuws van 13 - 12 - 2011

Beste ouders en kinderen,

Hier wat meer nieuws over Ribe

Sinds het ongeval met Ribe op vrijdag 2 december is haar toestand kritiek geweest en werd ze in kunstmatige coma gehouden. Alle aandacht ging naar de kwetsuur aan haar hoofd, artsen trachten verdere complicaties te vermijden.

We zijn nu meer dan een week verder …

Sinds zaterdagochtend 10 december hebben de artsen de drainage in haar hoofd toegedraaid om te zien wat dat met de drukken zou doen en wonderwel … de drukken blijven sindsdien mooi onder de 20 en vaak zelfs in de buurt van 10.

Dat is alleszins goed nieuws. Of de zwellingen ondertussen al zijn afgenomen weten we niet, afgelopen vrijdag was dit alleszins nog niet het geval.

Afgelopen weekend was het ook een beetje vechten tegen de koorts maar die lijkt weer onder controle.  De koorts schommelt wat.  Waar die vandaan komt is, nog niet helemaal duidelijk. Is het een longinfectie, een infectie op haar been, … ?
Er zijn stalen genomen om hier wat meer zicht op te krijgen.

Dit zouden wel ,,normale’’ obstakels zijn op ons parcours.

Gisteren, 12 december,  hebben artsen haar been geopereerd. Dit is vlot verlopen. Er is wel niet zoveel gebeurd wat oorspronkelijk bedoeld was. Er werd wel een nieuwe uitwendige fixateur geplaatst aan haar onderbeen en de fixateur van haar bovenbeen werd bijgesteld. Alles zou nu weer in de goede positie zitten.

Na de operatie werd beslist om te stoppen met Pentothal, dit is de medicatie die haar in een hele diepe coma hield. Er werd overgeschakeld naar een lichter slaapmiddel. Tot hiertoe reageert Ribe er vrij goed op en kunnen de drukken in haar hoofd onder controle gehouden worden. Als ze Ribe verleggen, merken ze wel dat de drukken stijgen. Zij is dus nog niet toe aan wakker worden.

Waarschijnlijk zal binnenkort een beetje afgetast worden of de drukken ook goed blijven als ze minder diep in slaap wordt gebracht ... dat wordt weer spannend.

Groetjes,
Annemie en Werner, ouders van Ribe en Kalle.

PS: een oprechte dankjewel voor alle steun, kaarsjes, berichtjes ....

terug

Nieuws van 5 - 12 - 2011

Beste kinderen en ouders,

We hebben slecht nieuws … Ribe Lambaerts uit het 3de leerjaar had vrijdagavond 2 december ’11 een zwaar verkeersongeval. Zij zat achteraan op de brommer van haar papa en werd op de Leuvensesteenweg door een wagen aangereden.
Haar helm werd weggeslingerd en Ribe kwetste zich heel erg aan haar hoofd.

Haar toestand is heel kritiek en ze wordt in kunstmatige coma gehouden.
Werner, de papa van Ribe, was licht gekwetst. Hij is thuis.

Zo’n dramatisch gebeuren wekt veel emoties op, vraagt naar een manier om onze gevoelens hierover te kunnen uiten. We zijn van mening dat we in de Klimop samen sterk kunnen zijn, ook in deze zeer moeilijke omstandigheden.

Dit kunnen we in de eerste plaats door mee te leven met wat de familie Lambaerts nu meemaakt.

Na overleg dit weekend met de ouders van Ribe, hadden ze vanochtend een gesprek met alle leerkrachten van de school. We willen in de eerste plaats de gevoelens van Kalle, de broer van Ribe en leerling van het 5de leerjaar, respecteren.
Hij heeft het heel moeilijk om op school over de toestand van zijn zus te praten.

De maatschappelijk werker en de psycholoog van het CLB waren bij dit gesprek ook aanwezig.
Zij zullen onze leerkrachten en kinderen verder begeleiden.

We hebben afgesproken dat we Kalle met rust laten en niets vragen over zijn zus.
Kalle wil op school een gewone jongen zijn en, hoe moeilijk ook, de draad weer opnemen van onbezorgde jongen van vóór het weekend. Thuis wordt hij met vele vragen geconfronteerd, onduidelijkheid over de toestand van zijn zus en al het verdriet dat daarmee gepaard gaat.
Naar school gaan, kan voor hem misschien een moment van mentale rust brengen.
Zijn leerkrachten zullen hem hiervoor alle kansen geven.

In alle klassen trachten we op het niveau van de kinderen stil te staan bij dit ongeval. Wellicht komen jullie kinderen vandaag met heel wat vragen naar huis. Het is zinvol om met hen hierover te praten.

Als er nieuws is over de toestand van Ribe, zal dit door de school gecommuniceerd worden.

Mensen die de mama en papa van Ribe een hart onder de riem willen steken, sturen een kaartje naar de
Kwerpsebaan 254 – 3071 Erps-Kwerps of sturen per sms een boodschap naar:
- Annemie Van Olmen: 0495 99 54 38
- Werner Lambaerts: 0499 40 30 74

Men kan de familie Lambaerts-Van Olmen ook e- mailen: werner.lambaerts@telenet.be

De ouders vragen uitdrukkelijk niet opgebeld te worden.
Elke keer dat de telefoon rinkelt, verwachten ze nieuws van het ziekenhuis.

Met zijn allen hopen we in een volgende nieuwsbrief beter nieuws te kunnen brengen over Ribe.
Heel de Klimop duimt hiervoor.
Met bezorgde groeten,
Johan Bryon.

terug